Utility of Serum S100B Level, SFSR and OESIL Scores in Anticipating Short Term Adverse Events of Discharged Syncope Patients

Akoğlu, Haldun; Denizbaşı, Arzu; Güneysel, Özlem; Onur, Özge Ecmel; Eroğlu, Serkan Emre; Sarıtemur, Murat; Doğan, Fatma Sarı

Haldun Akoğlu¹, Arzu Denizbaşı², Özlem Güneysel¹, Özge Ecmel Onur², Serkan Emre Eroğlu², Murat Sarıtemur³, Fatma Sarı Doğan⁴

¹Department Of Emergency Medicine, Dr. Lutfi Kirdar Kartal Education And Research Hospital, Istanbul, Turkey
²Department Of Emergency Medicine, Marmara University Pendik Education And Research Hospital, Istanbul, Turkey
³Department Of Emergency Medicine, Faculty Of Medicine, Ataturk University, Erzurum, Turkey
⁴Department Of Emergency Medicine, Medeniyet University Goztepe Education And Research Hospital, Istanbul, Turkey

Objective: Our aim is to evaluate S100β in serum in addition to clinical syncope decision rules and to determine the utility of this parameter along with OESIL and SFSR for any short term (10 days) adverse events.
Material and Methods: This observational prospective cohort study included all consecutive patients older than 18 years who presented to the ED of Marmara University Hospital between June 2005 and January 2007 with the complaint of syncope within the previous 48 hours unless they had exclusion criteria. Two hundred and fifty-four patients were admitted, 80 were enrolled and 62 completed the follow-up. Multivariable logistic regression analysis was used to develop a risk score to predict the probability any adverse event in the short term using parameters of OESIL risk score, SFSR and serum S-100β level.
Results: Patients with any short term adverse events had a higher pulse rate, lower hematocrit and hemoglobin levels, and higher serum S100B levels on admission. There were no significant differences between the accuracies of OESIL, SFS Rule and S100B level. Absence of prodromal symptoms, abnormal ECG and high serum S100B level were significant contributors of the model of adverse events. OESIL and S100B level were relatively effective compared to SFSR. The predictive value of each risk score was increased when combined with S100B level.
Conclusion: The OESIL and SFSR were ineffective in recognizing patients with adverse events because of relatively low sensitivity. Serum S100B level seems to be a promising biochemical test which may increase the utility of prognostic syncope risk scales.

Keywords:

Serum S100B Düzeyi ile SFSK ve OESIL Skorlarının Taburcu Edilen Senkop Hastalarının Erken Dönem Advers Olaylarını Öngördürmedeki Değerliliği

Haldun Akoğlu¹, Arzu Denizbaşı², Özlem Güneysel¹, Özge Ecmel Onur², Serkan Emre Eroğlu², Murat Sarıtemur³, Fatma Sarı Doğan⁴

¹Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Acil Tıp Kliniği
²Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Acil Tıp Anabilim Dalı
³Atatürk Üniversitesi, Acil Tıp Anabilim Dalı
⁴Medeniyet Üniversitesi Göztepe Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Acil Tıp Kliniği

Amaç: Serum S100β değerini OESIL ve San Fransisko Senkop Kuralı (SFSK) gibi senkop klinik karar verme kurallarıyla birleştirerek erken dönem (10 gün) advers olay riskini belirlemede sağladığı faydayı belirlemeyi hedefledik.
Gereç ve Yöntemler: Bu gözlemsel prospektif kohort çalışmasına, 2005 Haziran ve 2007 Ocak ayları arasında Marmara Üniversitesi Acil Servisine son 48 saat içerisinde bayılma şikayetiyle başvuran, 18 yaşından büyük ve dışlanma kriterlerini içermeyen tüm hastalar dahil edilmiştir. Taranan 254 hastadan 80’i çalışmaya dahil edilmiş, 62’si çalışmayı tamamlamıştır. OESIL ve SFSK’nın parametreleri ve serum S100β değeri çoklu regresyon analizi ile incelenerek erken dönemde herhangi bir advers olay olasılığını öngördürecek bir risk skoru geliştirilmeye çalışılmıştır.
Bulgular: Erken dönemde advers olay görülen hastaların başvuru esnasında daha yüksek nabız hızı, daha düşük hematokrit ve hemoglobin düzeyleri ve daha yüksek serum S100β düzeyine sahip oldukları belirlenmiştir. OESIL skoru, SFSK ve S100β düzeylerinin kesinlikleri (accuracy) arasında istaitstiksel olarak anlamlı fark tespit edilmemiştir. Prodromal semptom olmaması, anormal EKG varlığı ve yüksek serum S100β düzeyi advers olayı belirleyebilecek regresyon modeline anlamlı katkıda bulunan değişkenler olarak belirlenmişlerdir. OESIL risk skoru ve S100B düzeyi SFSK ile karşılaştırıldığında nispeten daha etkin gibi görünmektedirler. Öte yandan, her skorun prediktif değeri S100B ile birleştirildiğinde yükselmektedir.
Sonuç: OESIL risk skoru ve SFSK erken dönemde advers olay geçirmesi muhtemel hastaları belirlemede düşük duyarlılıkları sebebiyle yeterli değillerdir. Öte yandan, serum S100B düzeyi bu progrnostik risk skorlarının değerliliğini arttıracak bir biyokimyasal test olabilir.

Anahtar Kelimeler:

Haldun Akoğlu, Arzu Denizbaşı, Özlem Güneysel, Özge Ecmel Onur, Serkan Emre Eroğlu, Murat Sarıtemur, Fatma Sarı Doğan. Utility of Serum S100B Level, SFSR and OESIL Scores in Anticipating Short Term Adverse Events of Discharged Syncope Patients. . 2013; 12(1): 1-7

Corresponding Author: Haldun Akoğlu, Türkiye