Predictors of Prolonged Observation in Pregnant Trauma Patients in the Emergency Department
İbrahim Taşkum1, Mustafa Bozkurt2, Mehmet Selman Çavdar3, Mustafa Sabak3, muhammed hanifi bademkıran41Department of Obstetrics and Gynecology, Gaziantep City Hospital, Gaziantep, Turkey2Department of Emergency Medicine, Gaziantep City Hospital, Gaziantep, Turkey
3Department of Emergency Medicine, Gaziantep University, School of Medicine, Gaziantep, Turkey
4Department of Obstetrics and Gynecology, Gaziantep University, School of Medicine, Gaziantep, Turkey
Background: Trauma during pregnancy presents unique clinical challenges due to physiological adaptations and the need to ensure fetal well-being. Although guidelines recommend a minimum period of maternal and fetal monitoring after trauma, the factors associated with prolonged emergency department (ED) observation in pregnant trauma patients remain insufficiently defined. Identifying these factors may help optimize clinical decision-making and resource utilization in emergency care settings.
Methods: This retrospective cohort study was conducted at a tertiary emergency department between January 2014 and January 2024. Patients were categorized according to ED observation duration as ≤6 hours or >6 hours. Demographic characteristics and clinical variables, including Injury Severity Score (ISS), gestational age, RhD status, trauma characteristics, and consultation requirements, were recorded. Univariate and multivariable logistic regression analyses were performed to identify predictors of prolonged ED observation.
Results: A total of 459 pregnant trauma patients were analyzed, of whom 238 (51.9%) were observed in the ED for more than 6 hours. Patients with prolonged observation had a significantly higher gestational age compared with those observed for ≤6 hours (median 24 [IQR 15–32] vs. 17 [IQR 11–23] weeks, p<0.001). In multivariable analysis, increasing ISS values (OR 1.20, 95% CI 1.08–1.35, p<0.001), advancing gestational age (OR 1.07 per week, 95% CI 1.04–1.09, p<0.001), and RhD negativity (OR 3.84, 95% CI 1.33–11.14, p=0.013) were independently associated with ED observation lasting more than 6 hours. Although the number of consultations was significantly associated with prolonged observation in univariate analysis, it did not remain an independent predictor after multivariable adjustment.
Conclusion: Higher ISS, advancing gestational age, and RhD negativity were independently associated with emergency department observation lasting more than 6 hours among pregnant trauma patients.
Acil Serviste Travmaya Maruz Kalan Gebe Hastalarda Gözlem Süresinin Uzamasını Öngören Faktörler
İbrahim Taşkum1, Mustafa Bozkurt2, Mehmet Selman Çavdar3, Mustafa Sabak3, muhammed hanifi bademkıran41Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği, Gaziantep Şehir Hastanesi, Gaziantep, Türkiye2Acil Tıp Kliniği, Gaziantep Şehir Hastanesi, Gaziantep, Türkiye
3Acil Tıp Anabilim Dalı, Gaziantep Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Gaziantep, Türkiye
4Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı, Gaziantep Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Gaziantep, Türkiye
Amaç: Gebelikte travma, fizyolojik adaptasyonlar ve fetal iyilik hâlinin korunması gerekliliği nedeniyle kendine özgü klinik zorluklar oluşturur. Kılavuzlar travma sonrası anne ve fetüs için asgari bir izlem süresi önermesine rağmen, gebe travma hastalarında acil serviste uzamış gözlem süresi ile ilişkili faktörler yeterince tanımlanmamıştır. Bu faktörlerin belirlenmesi, klinik karar verme süreçlerinin ve acil servis kaynak kullanımının optimize edilmesine katkı sağlayabilir.
Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif kohort çalışma, Ocak 2014–Ocak 2024 tarihleri arasında üçüncü basamak bir acil serviste yürütülmüştür. Hastalar acil serviste gözlem süresine göre ≤6 saat ve >6 saat olarak iki gruba ayrılmıştır. Demografik özellikler ve Travma Şiddet Skoru (Injury Severity Score, ISS), gebelik haftası, RhD durumu, travmanın özellikleri ve konsültasyon gereksinimi gibi klinik değişkenler kaydedilmiştir. Uzamış acil servis gözlem süresini etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon analizleri yapılmıştır.
Bulgular: Toplam 459 gebe travma hastası analiz edilmiştir ve bunların 238’i (%51,9) acil serviste 6 saatten uzun süre gözlenmiştir. Uzamış gözlem grubundaki hastaların gebelik haftası, ≤6 saat gözlenen hastalara göre anlamlı olarak daha yüksektir (medyan 24 [IQR 15–32] hafta vs. 17 [IQR 11–23] hafta, p<0,001). Çok değişkenli analizde, ISS değerlerindeki artış (OR 1,20; %95 GA 1,08–1,35; p<0,001), artan gebelik haftası (hafta başına OR 1,07; %95 GA 1,04–1,09; p<0,001) ve RhD negatifliği (OR 3,84; %95 GA 1,33–11,14; p=0,013) acil serviste 6 saatten uzun gözlem ile bağımsız olarak ilişkili bulunmuştur. Konsültasyon sayısı tek değişkenli analizde uzamış gözlem ile ilişkili olsa da, çok değişkenli analizde bağımsız bir faktör olarak kalmamıştır.
Sonuç: Artmış ISS, ilerleyen gebelik haftası ve RhD negatifliği, gebe travma hastalarında acil serviste 6 saatten uzun gözlem süresi ile bağımsız olarak ilişkilidir.
Corresponding Author: Mustafa Sabak, Türkiye
| TOOLS |
 Print Download citation RIS EndNote BibTex Medlars Procite Reference Manager Share with email Share Send email to author
Similar articles Google Scholar |