Violence Against the Elderly from a Forensic Medicine Perspective; Retrospective Analysis
Çağdaş Savaş1, Nazlıcan Aras2, Mehmet Hakan Özdemir31Council of Forensic Medicine, Izmir Forensic Medicine Group Presidency, Izmir, Turkey2Council of Forensic Medicine 3rd Specialization Board, İstanbul, Türkiye
3Dokuz Eylul University Faculty of Medicine, Department of Forensic Medicine, Izmir, Turkey
BACKGROUND: In many studies conducted today, chronologically individuals aged 65 and over are defined as “elderly”. According to statistics, the number of elderly people in the world is increasing day by day. As a result of mental and physical decline and social changes, the elderly are more vulnerable against to violence. This study aims to share and discuss data on elderly individuals aged 65 and over who are victims of violence and whose forensic reports have been prepared, to draw attention to measures that can be taken to prevent acts of violence against the elderly, and to present solutions for this purpose.
METHODS: Between 01.01.2016-01.01.2025, a total of 275 files and reports pertaining to elderly cases aged 65 and over, which underwent medicolegal assessment by the Department of Forensic Medicine at Dokuz Eylül University Faculty of Medicine, were retrospectively reviewed. Sociodemographic characteristics, the location where the violence occurred, perpetrator, type of violence, injury site, type of wound, whether a psychiatric diagnosis related to the incident was made, the psychiatric diagnosis made, the nature of the injury from a forensic medical perspective, etc., were evaluated. Statistical analysis was performed using the IBM SPSS 29.0 software package.
RESULTS: Of the total 275 cases of violence, 97 (35.3%) were women and 178 (64.7%) were men. The average age was determined to be 71.53 ± 6.2 years. The most common perpetrators were unknown/other 2nd person (n=105, 38.2%), followed by friends/neighbors (n=90, 32.7%). The most common location where violence occurred was the home and its surroundings (n=143, 52%), followed by streets, parks, and other open areas (n=69, 25.1%). 21.5% of cases were classified as domestic violence. Neglect was identified in 19 cases (6.9%). Isolated physical violence was the most common form of violence observed (n=238, 86.5%), while it was determined that in 21 cases (7.6%) of violence exposure, the injury caused a life-threatening condition, and in 78 cases (28.4%), a bone fracture occurred.
CONCLUSION: Special legal regulations should be enacted to protect the elderly in order to ensure their social participation in daily life, and different approaches should be developed to combat violence against the elderly both within and outside the family. A multi-level integrated approach should be adopted to improve intervention and prevention by identifying individuals who are likely to perpetrate violence or become victims of violence.
Adli Tıp Bakış Açısıyla Yaşlılara Yönelik Şiddet; Retrospektif Analiz
Çağdaş Savaş1, Nazlıcan Aras2, Mehmet Hakan Özdemir31Adli Tıp Kurumu Başkanlığı, İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığı, İzmir, Türkiye2Adli Tıp Kurumu Başkanlığı, 3. İhtisas Kurulu, İstanbul, Türkiye
3Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı, İzmir, Türkiye
AMAÇ: Günümüzde yapılan pek çok çalışmada kronolojik olarak 65 yaş ve üzeri bireyler “yaşlı” olarak tanımlanmaktadır. İstatistiklere göre dünyada yaşlı nüfusun sayısı gün geçtikçe artmaktadır. Zihinsel, fiziksel faaliyetlerdeki gerileme ve sosyal değişimlerin bir sonucu olarak yaşlılar şiddete karşı daha savunmasızdırlar. Bu çalışmada adli raporları düzenlenen şiddet mağduru 65 yaş ve üzeri yaşlı olguların verilerinin paylaşılıp tartışılması ile yaşlılara yönelik şiddet eylemlerinin önlenmesi için alınacak tedbirlere dikkat çekilmesi ve buna yönelik çözüm önerilerinin sunulması amaçlanmıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: 01.01.2016-01.01.2025 tarihleri arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalımızca medikolegal değerlendirmesi yapılan 65 yaş ve üzeri yaşlı olgulara ait toplam 275 dosya ve rapor geriye dönük olarak incelenmiştir. Sosyodemografik özellikler, şiddetin uygulandığı yer, şiddeti uygulayan kişi, şiddetin türü, yaralanma bölgesi, yara tipi, olayla ilgili psikiyatrik tanı konulup konulmadığı, konulan psikiyatrik tanı, adli tıbbi açıdan yaralanmanın niteliği vb. değerlendirilmiştir. Verilerin istatistiksel analizi SPSS 29.0 paket programı kullanılarak yapılmıştır.
BULGULAR: Şiddete uğrayan toplam 275 olgunun 97’si (%35,3) kadın, 178’i (%64,7) erkekti. Yaş ortalaması 71,53 ± 6,2 yıl olarak saptandı. Olguların en sık tanımadığı/diğer 2. kişiler (n=105, %38,2), ikinci sıklıkta ise arkadaş/komşuları (n=90, %32,7) tarafından şiddete uğradığı saptandı. Şiddetin uygulandığı en sık yerin ev ve çevresi (n=143, %52), ikinci sıklıkta sokak, park vb. açık alanlar (n=69, %25,1) olduğu saptandı. Olguların %21,5’i aile içi şiddet kapsamında değerlendirildi. 19 (%6,9) olguda ihmal tespit edildi. En sık izole fiziksel şiddet (n=238, %86,5) görülürken, şiddete maruz kalan olguların 21’inde (%7,6) yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olduğu, 78’inde (%28,4) kemik kırığı meydana geldiği belirlendi.
SONUÇ: Yaşlının günlük hayata sosyal katılımının sağlanmasında yaşlıları koruyucu özel yasal düzenlemeler yapılmalı, aile içinde ve dışında yaşlılara yönelik şiddetle mücadelede farklı yaklaşımlar geliştirilmelidir. Şiddet uygulaması veya şiddet mağduru olması muhtemel kişiler arasında tanımlama yapılarak bu kapsamda müdahale ve önlemeyi iyileştirici çok düzeyli entegre bir yaklaşım sergilenmelidir.
Corresponding Author: Çağdaş Savaş, Türkiye
| TOOLS |
 Print Download citation RIS EndNote BibTex Medlars Procite Reference Manager Share with email Share Send email to author
Similar articles Google Scholar |